Is dat niet zielig?
“Moet dat nou?”, hoorde de jager achter zich zeggen toen hij een duif schoot. De hond bracht de duif naar de jager toe en er ontspon zich een gesprek tussen de twee mannen. “Dat is bepaald geen leuk gezicht, meneer. Eerst vliegt daar zo’n prachtige vogel vrij en onbevangen door de lucht. Dan hoor je een luide knal en zie je het beest dwarrelend naar beneden komen en met een plof op de grond vallen. Welk plezier beleeft u er eigenlijk aan om zo’n mooie vogel dood te schieten?”
De jager vertelde dat hij zich in zijn jachtveld bevond en dat hij daar was omdat hij was gebeld door een boer die daar erwten had verbouwd. “Duiven, maar ook fazanten, zijn namelijk verzot op die kleine kiempjes waarmee erwten boven de grond komen. Eerst komen er een paar, maar al snel zitten er honderden duiven op het veld om die kiempjes op te eten. Ze richten op die manier grote schade aan. Duiven pikken net zo lang totdat hun krop vol is en gaan dan in een boom zitten om na enkele uren opnieuw hun slag te slaan. Maar dat is nog maar een gedeelte van de schade, want als ze in een weiland lopen, laten ze regelmatig een keutel vallen waarmee ze de erwten die ze niet eten, voor consumptie ongeschikt maken. Zo krijgt de boer krijgt geen cent als hij die bescheten erwten wil verkopen”, vertelde de jager.
De jager zorgt samen met de boer ook voor een goede leefomgeving voor het wild. Hij zorgt dat er plekken zijn waar kruiden groeien waarin insecten leven en waar zoogdieren en vogels zich op hun beurt kunnen verstoppen, zodat zij ‘s zomers hun jongen kunnen grootbrengen. De boer doet dat graag, omdat hij ziet dat er daardoor ook weer meer bloemen bloeien, die vervolgens weer insecten aantrekken, wat interessant is voor vogels. Een stukje kleinschalig agrarisch natuurbeheer dat mede door de jagers wordt uitgevoerd en gestimuleerd.
|