In het leger of op het hazenpad
Als de jongen dreigen te worden aangevallen door kraaien, eksters en meeuwen, dan komt de moederhaas in het geweer: driftig slaat ze met haar poten naar de belagers waarbij ze hoge sprongen kan maken. Helaas voor het haas kennen kraaien dit spel. Zij werken in teamverband waarbij de ene kraai de moederhaas afleidt, terwijl de anderen er met een jong in de bek vandoor gaan. Na ongeveer drie weken kunnen de jongen voor zichzelf zorgen en maken ze tochtjes om de omgeving te verkennen. Hazen hebben twee manieren om aan gevaar te ontkomen: ze kunnen zich drukken of het hazenpad kiezen. Oude, slimme hazen kiezen er vaak voor om zich in het leger zo plat mogelijk te houden. Met hun schutkleur zijn ze dan nauwelijks te zien. In het leger geven ze nauwelijks lichaamsgeur af waardoor een prooi zoekende vos ze zelfs bijna niet vindt. Jonge hazen kiezen er meestal voor om rennend naar veilige oorden te ontkomen en kunnen daarbij snelheden halen tot wel 75 km per uur. Op deze manier ontkomen ze aan een achtervolgende vos of hond. In boomgaarden kunnen hazen flinke schade aanrichten als ze - vooral in tijden met veel sneeuw - de bast van de boom afknagen en zich te goed doen aan de loten van jonge boompjes. Ook pas aangeplante koolplanten eten ze graag; dit tot groot ongenoegen van de teler. |
Hazen hebben geen hol, daarom worden de jongen van het haas helemaal behaard geboren in een kuiltje in het weiland, het leger genaamd. De jonge haasjes liggen de eerste drie weken dicht bij elkaar en worden maar een keer per etmaal door hun moeder bezocht. De jongen mogen dan ongeveer vijf minuten bij haar drinken, waarna ze weer vertrekt naar het naastliggende weiland. 
