De fazantenhen: een beetje dom
De eerste twee kuikentjes, meestal de sterkste en slimste, springen haar dapper na, maar de rest kan niet zo snel meekomen, en blijft achter. Moeder loopt niets vermoedend verder, want door het ontbreken van de kunde om verder dan drie te tellen, mist ze haar kroost niet eens. Het leven van zo’n groepje moederloze kuikentjes eindigt meestal in de maag van een vos, marter of rondstruinende bunzing die zich graag ontfermen over zo’n gemakkelijke prooi. Maar ook de zwarte kraai en de Vlaamse gaai nemen graag zo’n kans waar om maar te zwijgen van rondzwervende katten. Wel kan gezegd worden dat de fazantenhen haar kroost goed verdedigt tegen aanvallers. Door luid met de vleugels te slaan en driftige pikaanvallen uit te voeren, weet ze menige belager af te weren. |
Fazantenhennen zijn de domme blondjes onder de vogels: zijn ze al niet zo fraai om te zien als de fazantenhaan, ze kunnen ook al niet bogen op een hoge intelligentie. Als ze eieren gaan leggen, doen ze dat soms in het nest van een soortgenoot. Hierdoor ontstaat onrust waardoor dikwijls beide nesten verloren gaan. Als het dan toch goed is gegaan en uit de 10 tot 16 door haar gelegde eieren zijn kuikentjes gekomen, dan wreekt zich het feit dat fazantenhennen maar tot drie kunnen tellen. De moeder gaat dezelfde dag waarop de eieren zijn uitgekomen met haar kroost op pad: de hen voorop daar achteraan proberen de kuikens het tempo te volgen. Dat gaat in hoog gras tamelijk moeilijk, maar hachelijk wordt het als moeder over een smal slootje springt.
